เฝ้าบ้าน เลี้ยงหมา-แมว

posted on 25 May 2013 13:02 by krai07 in Diary directory Diary
หายไปนานมากกกกกกก กับ Exteen Foot in mouth
ช่วงที่ผ่านมาก็อยู่กับงาน งาน และงาน แต่ก็มีเวลาเข้า facebook อยู่บ่อยๆ (ถึงแม้งานจะเยอะก็ตาม Undecided)
แต่มันก็เหมือนแค่เข้าไปอ่านผ่านๆ เร็วๆ
 
อืม.. คิดๆ ไปการที่คนชอบเล่น facebook กันมาก
ก็เพราะความรวดเร็วทั้งการอ่าน และการแสดงความคิดเห็นหรือเปล่านะ
มันไม่เหมือนกับการเขียน blog
ที่ต้องใช้เวลา ต้องกลั่นความคิด ความรู้สึก ออกมา ...
 
.................
 
   อาทิตย์นี้เราลางาน 3 วัน และก็มีวันหยุดวิสาขบูชา ทำให้เราหยุดได้รวมทั้งสิ้น 5 วัน (23-28 พ.ค.) แต่... แต่... ไม่ได้ไปเที่ยวไหนหรอกนะ ตามชื่อ Entry เลย ลามาเฝ้าบ้าน เลี้ยงหมา-แมว เนื่องด้วยคุณพ่อ และคุณแม่มีธุระที่ต้องไปเชียงใหม่หลายวัน แล้วแม่ก็ไม่อยากให้คนอื่นมาดูแลบ้านให้ มันก็เลยมาตกที่เรานี่เองงงง (เสียง Echo Sealed)
 
   กลับบ้านมาวันพุธเย็น พฤหัสฯ สายๆ ก็ไปส่งแม่ขึ้นรถทัวร์ไปเชียงใหม่ (พ่อเดินทางไปก่อนแล้ว) พอกลับมาถึงบ้าน อยู่คนเดียว ตอนแรกๆ ก็เฉยๆ นะ แต่พออยู่ไปได้ครึ่งวัน... เงียบ.... มีแต่เสียงหมาเห่าเมื่อนานๆ มีคนผ่านหน้าบ้าน
 
เฮ้ย... มันเงียบจริงๆ นะ...
 
   แล้วก็ตามระเบียบ เมื่อเงียบ ก็เหงา เมื่อเหงาก็คิด คิด... เรื่อยเปื่อย คิดไปสักพักก็สะบัดหัว... ไปหาอะไรทำดีกว่า เริ่มจากล้างตู้ปลา (ที่ไม่มีปลาอยู่ Laughing) เก็บกวาดบ้าน รดน้ำต้นไม้ อืม... เสร็จแล้ว
 
แล้วมันก็มาอีก ความเงียบ... เหงา...
เปิดเพลงก็แล้ว เปิดโทรทัศน์ก็แล้ว...
 
หรือว่าบางทีเราติดความวุ่นวายในเมืองกรุงจนชิน
หรือติด Activity ในเมือง พอกลับมาอยู่บ้านมันก็เลยเป็นแบบนี้นะ
 
.................

แล้วมันทำให้คิดถึงคำพูดหนึ่ง
ของใครก็จำไม่ได้ แต่ความหมายมันใช่เลยอะ
 
อยู่คนเดียวระวังความคิด....
อยู่กับมิตรระวังวาจา...
 
ใช่อะ โดนมาก...
ความคิดบางทีก็เป็นสิ่งที่น่ากลัวเหมือนกันนะ 
 
   พอได้สติ ก็คิดได้ว่า คิดไปยังไงก็ไม่จบ มันหาเรื่องคิดได้ตลอด วกวน ยอกย้อน มันก็เหมือนพายเรืออยู่ในอ่าง ไม่มีที่สิ้นสุด แล้วทีนี้ทำไงละ เอ้า.. ว่างก็หาหนังสือมาอ่าน ดีนะที่ก่อนจะกลับเอาหนังสือที่ซื้อมาจากงานหนังสือติดมาด้วย 
 
.................

   หนังสือของ วินทร์ เลียววาริณ อ่านแล้วได้ข้อคิดมากเลย แนะนำๆ หนังสือชื่อ "ชีวิตคือปาฏิหาริย์" แค่คำนำของวินทร์ ที่พูดถึงภาพถ่ายโลกจากยานอวกาศที่อยู่ไกล 43 เท่าของระยะทางจากโลกถึงดวงอาทิตย์ ทำให้เห็นภาพของโลกเป็นเพียงแค่จุดเล็กๆ ขนาดเท่า pixel เดียวเท่านั้น แล้วก็ย้อนกลับมามองดูตัวเองที่เราก็เป็นเพียงแค่ธุลีกระจิ๊ดริดในจักรวาลเท่านั้นเอง
 
   "... ในจักรวาลนี้ มีแต่มนุษย์ที่มีรูปแบบชีวิตเป็นเอกลักษณ์เช่นที่เป็นอยู่นี้ และในบรรดามนุษย์ร่วมเจ็ดพันล้านคน มี 'ตัวเรา' เพียงคนเดียว ที่มีเอกลักษณ์อย่างนี้ เราคือปาฏิหาริย์! ..." บางส่วนในคำนำ
 
   ตอนนี้เราก็ยังอ่านไม่จบ ค่อยๆ อ่าน ทำความเข้าใจ บางทีความคิดที่ฟุ้งๆ ของเราอาจจะดีขึ้นบ้าง... ว่ามั้ย?
 
.................
 
   เอาไว้วันหลังจะมาใหม่
   ปล. - อาการเหงาก็มีอยู่บ้างนะ
   ปล.2 - อยู่คนเดียวแล้วนึกถึงพ่อกับแม่ เวลาที่ท่านอยู่บ้านตามลำพัง โดยที่ลูกๆ ไม่อยู่ด้วยแฮะ

Comment

Comment:

Tweet

@toonpcb ตอนนี้ดีขึ้นมากแล้ว หลายๆ เรื่องค่อยๆ ผ่านไป sad smile

#4 By Krai W. on 2013-06-07 14:11

เวลาอยู่คนเดียว ถ้าว่าชอบคิด ชอบวิเคราะห์ หนังสือที่คุณเลือกก็ดีหรอกนะ แต่ถ้าให้ผมแนะนำ อยากให้อ่านอะไรคลายเครียดมากกว่า ในชีวิตทำงานวันหยุด ควรหาอะไรไร้สาระที่ไม่ต้องใช้สมองกลั่นกรองความคิด ตรรกะ อะไร ไม่ควรซาบซึ้ง ดราม่ากับสิ่งใด หาหนังตลกๆการ์ตูนตลกๆมาอ่าน จะช่วยได้มากกว่านะ sad smile ยิ่งถ้ามีเพื่อนแชทในออนไลน์ จะช่วยได้เยอะจริงๆ แบบว่าส่วนตัวชีวิต อยู่บ้านนานเกินไป จนเสพแต่สิ่งไร้สาระ จนหนีความจริงแล้ว...แต่มันก็มีความสุขนะ (หรือไม่ดีหว่า)
ยังไงก็ตาม ขอให้ สมองส่วนลึกไม่เครียดก็พอแล้วครับ double wink

#3 By p.cobra on 2013-05-26 14:25

@piyanar ถูกต้องที่สุดเลยครับ sad smile ไปไหนไกลบ้านไม่ได้ ห่วงหมาแมว

#2 By Krai W. on 2013-05-25 19:59

ชีวิตฉันมีแต่หมาแมวนำไป
จะไปหนใดไม่กล้าไปอิอิ

#1 By ปิยะ99 on 2013-05-25 19:32

Krai W. View my profile