คนข้างหลัง

posted on 24 Sep 2011 23:56 by krai07 in Diary
   วันนี้ไปช่วยงานทำบุญบ้าน ที่บ้านหยี่อี้ (พี่สาวแม่คนที่สอง) เลี้ยงพระ 9 รูป ก็ได้นิมนต์พระมาจากวัดหลวงพ่อสดฯ อ.ดำเนิน ซึ่งอยู่ใกล้ๆ บ้าน ห่างกันประมาณสัก 1 กิโลเมตรเอง แต่อยู่กันคนละอำเภอซะงั้น บ้านของอี้อยู่สุดเขตอำเภอบางแพ ซึ่งเป็นเขตรอยต่ออำเภอพอดี
 
   เลี้ยงพระเสร็จ ก็มีเลี้ยงคน อี้จัดโต๊ะจีนประมาณสัก 10 โต๊ะได้ แล้วก็เชื้อเชิญญาติๆ พี่ๆ น้องๆ และเพื่อนสนิทๆ ของอี้มาเป็นแขกผู้มีเกียรติ ซึ่งแต่ละคนอายุก็เกินๆ 50-60 ปีได้แล้ว หากจะนับรวมอายุกันก็น่าจะได้หลายพันปีอยู่
 
   เสียงคุย เสียงหัวเราะ จากการได้พบปะพูดคุย จากพี่ๆ น้องๆ หลานๆ รวมถึงเพื่อนสนิทๆ ดังลั่นลานบ้านที่จัดโต๊ะ อาจจะมีเสียงเอ็ดหลานๆ มาบ้างด้วยความเป็นห่วง ที่วิ่งเล่นกัน บรรยากาศผ่านไปด้วยความอิ่มอุ่น
 
   งานเลี้ยงย่อมมีวันเลิกลา ผ่านไปสองสามชั่วโมงหลังจากนั้น ผู้คนทยอยกลับ พี่ๆ น้องๆ หลานๆ ก็ต้องไปดำเนินชีวิตของตัวเองต่อไป เสียงพูดคุย เสียงหัวเราะเงียบลงแล้ว คงเหลืออยู่แต่อี้ และครอบครัวผม ซึ่งก็กำลังจะกลับ 
 
   หลังจากกล่าวคำอำลาเสร็จ ขณะที่รถกำลังเคลื่อนที่ออกจากบ้าน ผมก็ได้คิด เพียงแค่ไม่กี่ชั่วโมงที่จัดงาน อี้ก็ต้องกลับไปอยู่คนเดียว กับถ้วยฟู (น้องหมา) ของเขาตามลำพัง เพราะอี้ไม่ได้แต่งงานมีครอบครัว
 
   หันกลับมาที่บ้านตัวเอง พี่ชายก็ไปทำงานอยู่กับ บ.ของกู๋ที่กรุงเทพฯ ผมก็ทำงานอยู่ที่กรุงเทพฯ ปล่อยให้พ่อกับแม่อยู่กันตามลำพังสองคนตายายที่บ้าน เวลาลูกๆ กลับบ้านมากันพร้อมหน้า แม่ก็จะต้องมีอาหารมื้อพิเศษๆ เพื่อโอกาสพิเศษที่อยู่กันครบ
 
   เรื่องนี้ผมไม่มีบทสรุป ที่จะสรุปให้ได้ เพราะผมเองก็ไม่รู้ว่าจะสรุปอย่างไร แต่สิ่งที่ผมบอกได้คือ ผมได้คิดอะไรมากขึ้นแล้วละ บางทีอาจจะหาคำตอบ จาก Entry ที่แล้วได้ง่ายกว่าที่ผมคิดไว้เสียอีก
 
   ขอบคุณที่อ่านจนจบครับ 

Comment

Comment:

Tweet

มันคือความหลากหลายของชีวิตกระมังครับ^^

มีความสุขมากๆฮะ^^big smile big smile big smile
คำตอบคือ

อยู่คนเดียวแสนเปลี่ยวจิต

แต่งงานแล้วหายเปลี่ยวจิตแต่ปวดใจ ปัญหา 108 ฮือออ

sad smile

#3 By ปิยะ99 on 2011-09-28 11:19

เช่นกันค่ะ พ่อแม่ อยู่ที่บ้านต่างจังหวัด เพียงลำพัง และแก่เฒ่า ลงทุกวัน..

กลับไปที ท่านดีใจ มีอาหารจานโปรด และยิ้มแย้มเสมอ..

แต่เมื่อขับรถกลับมา ใจหายทุกครั้ง..ปีๆนึง 365 วัน กลับไปนับได้ ไม่ถึง 30 วันด้วยซ้ำ ที่เหลือล่ะ ???

ไม่รู้จะพูดอะไรเช่นกันค่ะ..ชีวิตเราก็ต้องดำเนินต่อไป
ความสุขอย่างหนึ่งสินะ ^^

#1 By AelitaX on 2011-09-25 02:49

Krai W. View my profile