K r a i ~*

   สวัสดีครับ ห่างหายไปนานมาก ไม่รู้ว่ายังจำกันได้มั้ย ช่วงนี้งานเยอะมาก และก็ไปติด facebook อยู่พักใหญ่ คิดถึง exteen อยู่เนืองๆ มีหลายเรื่องที่อยากนำมาเล่าสู่กันฟัง ก็ไม่ไ้ด้เข้ามาสักที เรื่องที่จดจำไว้ก็เริ่มเลือนๆ ไปบ้างแล้ว

   เมื่อคืนวันอังคารผมได้ดูรายการของสุทธิชัย หยุ่น (ช่อง 9 จำชื่อรายการไม่ได้แล้ว) ที่สัมภาษณ์พระอาจารย์ ว. วชิรเมธี แต่ที่ได้ดูก็ช่วงท้ายๆ รายการแล้ว ผมจำได้ว่าพระอาจารย์กล่าวว่า ท่านรู้ว่าตัวท่านทำอะไรอยู่ (จึงไม่หลงไปกับชื่อเสียงที่ดังมากในขณะนี้)

   เป็นคำที่ผมย้อนกลับมาถามตัวเองว่า เออ แล้วกูทำอะไรอยู่เนี่ย ทุกวันนี้อ่ะ มันเหมือนมีอะไรมาสะกิดว่า เฮ้ย ทุกวันนี้ยังไม่รู้เลยหรอว่าตัวเองกำลังทำอะไรอยู่ แล้ววันพรุ่งนี้ละ แล้ววันต่อๆ ไปละ ผมเริ่มรู้สึกว่าเหมือนคนที่วิ่งตามอะไรสักอย่าง วิ่งหาอะไรบางอย่าง ซึ่งตัวเองก็ไม่รู้ด้วยซ้ำว่า ตามอะไรอยู่ หาอะไรอยู่ รู้อย่างเดียวคือวิ่งอยู่

   เหนื่อย!!

   เหนื่อย เพราะว่าตัวเองวิ่งตามอะไรก็ไม่รู้ วิ่งตามกระแสของโลกที่ไม่มีวันหยุด วิ่งตามใจตัวเองที่ต้องการอะไรก็ไม่รู้ วิ่งตามหาคนที่ใช่ทีไม่รู้ว่าอยู่ที่ไหน วิ่งตาม...ไปทำไม ผมเริ่มได้คิด และผมก็ยังคงคิดต่อไปว่าตอนนี้ผมทำอะไรอยู่

   ผมว่าผมคลุกวงในมาพอแล้ว ผมควรจะออกมานั่งดู นั่งคิด นั่งพิจารณาบ้าง...

   ไม่มีใครจะช่วยได้ นอกจากตัวผมเอง

   วันนี้เข้ามาบ่นซะอย่างงั้น